เรื่องจริงชีวิตเด็กม.ปลาย ชีวิตเด็กม.ปลายนั้นลำบาก แสนเหนื่อยยากกลายเป็นซากน่าสมเพช เจอฟิสิกส์ทรมานเหมือนเป็นเอดส์ แสนปวดเนตรปวดพระheadปวดบาทา คิดถึงเลขฟังก์ชั่นภาคตัดกรวย เลขสวยสวยมอดม้วยจะตายหนา เหลือแต่ x เหลือแต่y ไม่มีค่า แล้วจะหาคำตอบยังไงดี วันนั้นสอบเคมีแสนอนาถ เลขลงตัวประสาทอะไรนี่ หาไม่ได้ตัดไม่ได้วายชีวี เมื่อไม่มีคาสิโอแสนปวดใจ อนิจจังสังขารนั้นไม่เที่ยง เจอพระพุทธเราก็เดี้ยงไปไหนไหน สี่สิบข้อครึ่งชั่วโมงแสนบรรลัย อยู่ทำไมให้ละอายทรมาน ทั้งมะเร็งโรคหัวใจแต่กำเนิด เบาหวานเกิดฮอร์โมนเพิ่มน่าสงสาร โรคข้อเสื่อมความดันตามรุกราน ปวดกบาลเขาก็งอกเหมือนกระบือ เกลียดคนม่อคนหลายใจคนเจ้าชู้ ดูดู๊ดูอิเหนาข้อสอบอื้อ ออกจากห้องเห็นหน้าเพื่อนเหมือนกระสือ X -->ซื่อบื้อกะอีแค่สะกดคำ "ไอเลิฟยูจริงจริงไม่กลิ้งกรอก" ฮิตเลอร์บอกเลนินน่าขมขำ แต่ใจจริงจูบมุโสเป็นประจำ เหมือนผีอำเก็บไปฝันกันทั้งคืน อังกฤษหลักอังกฤษเสริมทำเราบ้า คะแนนสอบออกมาแดงเป็นปื้น gerundsบ้าคำศัพท์บอทนกล้ำกลืน สอบเสร็จยืนเหงื่อตกจะเป็นลม Computerตอนเรียนสนุกสนาน แต่หัวบานเจอข้อสอบเหมือนยาขม โดนครูเหยียบครูย่ำคะแนนจม แสนระทมเจ็บใจใครช่วยที ทั้งยีนเด่นยีนด้อยเริ่มปรากฏ คะแนนสดชีวฯเร็วจริงนี่ ยังไม่ทานแปะประจาน อึ๋ย แหวะ ยี๊ -_-' ทั้งชีวีแทบมลายกลายเป็นควัน